تاریخچه مختصری از ویولن(1)

همچنین آلودگی محیط زیست تاثیر منفی در ساخت ویولن داشت. سال ها قبل چوب درختان از آب رودخانه تغذیه می شد. رودخانه پو در 250 سال قبل ، یک رودخانه پاک بود که قابل مقایسه با آب فاضلاب امروز شمال ایتالیا نیست.این آب صنعت را آلوده کرده است. چوب یک ماده جاذب است که تمام مواد درون آب را در خود حل می کند. هنگام خشک شدن چوب، این مواد در چوب باقی می ماند که سازندگان ویولن نمی توانند آن را از بین ببرند.

از سوی دیگر محیط زیست فقط روی آلودگی چوبها تاثیر نداشته است. بلکه تمام لاک های به کار رفته در ویولن محصول دست طبیعت است. این مواد پرکننده منافذ از صمغ قهوه ای رنگ شبیه موم تشکیل شده اند که از زنبورها به دست می آیند.

مواد رنگی لاک از رنگ های طبیعی و حلال ها از روغن های اتری طبیعی (اسانس های معطر طبیعی) هستند . تمام این مواد طبیعی به کار برده شده در ساخت ویولن های قدیم موجب می شود تا ویولن های مصنوعی امروزی قابل مقایسه با ساخته های ویولن دوران کلاسیک نیست. در ساخته های ویولن کلاسیک ، مواد عالی به کار میرفت و موجب شده ویولن های 200 سال قبل یا بیشتر ، بهترین سازهای کامل دنیا باشند.

آیا سازهای امروزی همان صدای سازهای دوران استرادیواری را می دهند؟ مطمئنا خیر.

نوازندگی با صدای اصلی کاهش یافته است.

سازهای ظریف به شدت در معرض آسیب هستند. قرار گرفتن در دمای مطلوب و هوای خشک به ویژه در مورد سازهای جدید موجب ترک برداشتن آنها می شود.

کارگاه های ویولن سازی امروزی با قدیم فرق کرده است. هر چند ابزارها همان است: میز کار، اره و اسکنه. هنوز هم این وسایل در کارگاه ویولن سازی اسپرنگر (قدیمی ترین فروشگاه ساز زهی در سوییس) استفاده می شود. فریتس اسپرنگر بنیانگذار این کارگاه در سال 1917 بوده است.

/ 2 نظر / 38 بازدید
بوف کور

به ویلنم: ای جاپای تلخ شکستن که نگاهت شیار هزاران خاطره ی سوخته را بر سینه ی گشاده ام نقش میزد و تب کویری هوس هایم را هرم آغوش اساطیری ات فرو می نشاند دریا دریا دردم ای کاش نشکسته بودی ای کاش نشکسته بودم

بوف کور

بر بستر حقیری، با سه نام و یک قلم می نوشتم تا مبادا... چیزی را از کسی وام نگرفته بودم، نوشته هایم را خودم زاییده بودم! اما او گرته ی مسموم یک خیال بود. آهای حقیرک! آنگاه که پنجه های من تو را مینواختند، گیسوانت ارکستر باد را رهبری میکرد! حقیرک!