قلم سخن
 
قالب وبلاگ
نويسندگان

ویولن به شکل امروزی آن در آغاز قرن 16 ساخته شده است. با گذر زمان تغییرات تکنیکی در آن حاصل شد اما طرح اولیه و صدای آن تغییر نخواهد کرد.

ویولن در ایتالیا -که 30 سال از جنگ در امان بوده- توسع یافته است. شکل امروزی ویولن مدیون شخصی به نام آندریا آماتی Andrea Amati است. او از سال 1535 تا 1611 در شهر کرمونا (شهری در منطقه لمباردی ایتالیا) زندگی می کرد. او بنیانگذار از مشهورترین مدرسه ساخت ویولن در جهان است. این مدرسه فقط یک مدرسه آموزشی اصول تئوری موسیقی نبود بلکه ساخت ابزار آلات موسیقی نیز در آنجا آموزش داده می شد همانند نقاشی.

پس از آن ساخت ویلن به سرعت در سراسر اروپا گسترش یافت. اما کرمونا همچنان به عنوان مرکز ساخت ویولن در جهان باقی ماند. برجسته ترین اساتید ویولن ساز جهان، همگی از این شهر بودند بطور مثال خانواده آماتی و گوارنری، آنتونیو استرادیواری . خانواده روجری و برگونزی.

ویولن های استرادیواری و گوارنری برای بیش از 150 سال ، پرطرفدارترین سازهای کنسرت ها بودند.

فروپاشی هنر ساخت ویولن از اواسط قرن 18 آغاز شد. تقاضای روزافزون برای ویولن موجب شد که این ساز بیشتر و سریع تر تولید شود. پس از رنگ هایی استفاده شد که زودتر خشک می شدند اما دیگر کیفیت سازهای قبلی را نداشتند. ویولن سازان امروزی حسرت لاک قدیمی فراموش شده ایتالیایی - که اصطلاحا لاک کلاسیک نامیده می شد-، را می خورند.

بقیه در ادامه مطلب


همچنین آلودگی محیط زیست تاثیر منفی در ساخت ویولن داشت. سال ها قبل چوب درختان از آب رودخانه تغذیه می شد. رودخانه پو در 250 سال قبل ، یک رودخانه پاک بود که قابل مقایسه با آب فاضلاب امروز شمال ایتالیا نیست.این آب صنعت را آلوده کرده است. چوب یک ماده جاذب است که تمام مواد درون آب را در خود حل می کند. هنگام خشک شدن چوب، این مواد در چوب باقی می ماند که سازندگان ویولن نمی توانند آن را از بین ببرند.

از سوی دیگر محیط زیست فقط روی آلودگی چوبها تاثیر نداشته است. بلکه تمام لاک های به کار رفته در ویولن محصول دست طبیعت است. این مواد پرکننده منافذ از صمغ قهوه ای رنگ شبیه موم تشکیل شده اند که از زنبورها به دست می آیند.

مواد رنگی لاک از رنگ های طبیعی و حلال ها از روغن های اتری طبیعی (اسانس های معطر طبیعی) هستند . تمام این مواد طبیعی به کار برده شده در ساخت ویولن های قدیم موجب می شود تا ویولن های مصنوعی امروزی قابل مقایسه با ساخته های ویولن دوران کلاسیک نیست. در ساخته های ویولن کلاسیک ، مواد عالی به کار میرفت و موجب شده ویولن های 200 سال قبل یا بیشتر ، بهترین سازهای کامل دنیا باشند.

آیا سازهای امروزی همان صدای سازهای دوران استرادیواری را می دهند؟ مطمئنا خیر.

نوازندگی با صدای اصلی کاهش یافته است.

سازهای ظریف به شدت در معرض آسیب هستند. قرار گرفتن در دمای مطلوب و هوای خشک به ویژه در مورد سازهای جدید موجب ترک برداشتن آنها می شود.

کارگاه های ویولن سازی امروزی با قدیم فرق کرده است. هر چند ابزارها همان است: میز کار، اره و اسکنه. هنوز هم این وسایل در کارگاه ویولن سازی اسپرنگر (قدیمی ترین فروشگاه ساز زهی در سوییس) استفاده می شود. فریتس اسپرنگر بنیانگذار این کارگاه در سال 1917 بوده است.



موضوعات مرتبط: فرهنگی , موسیقی , ویولن , ترجمه از اتریشی

تاريخ : ۱۳٩۱/٩/٢ | ۱۱:۱۱ ‎ق.ظ | نویسنده : | نظرات ()
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

سادات حسینی خواه هستم.این وبلاگ حاوی آخرین اخبار، داستانها،اشعار و مطالب جدید و ترجمه شده خودم از زبانهای آلمانی ، انگلیسی و اسپانیایی است که اغلب برای نخستین بار به زبان فارسی ترجمه شده اند، گاهی نیز در این وبلاگ به یادداشتها و گزارشهایی از مباحث گوناگون پرداخته می شود
موضوعات وب
صفحات دیگر
امکانات وب

  • خوشنویسان | الگوریتم